Doğal kaynak suları yıllardır böbrek taşını düşürdüğü ya da böbrekleri temizlediği inancıyla tüketiliyor. Ancak Türk Böbrek Vakfı, analiz edilmemiş kaynak sularının özellikle kronik böbrek hastaları ve diyaliz tedavisi gören bireyler için ciddi sağlık riskleri oluşturabileceği uyarısında bulundu. Vakfa göre doğal olması, bir suyun herkes için güvenli olduğu anlamına gelmiyor.
Köy yolunda bidon dolduranlar… Dağ başındaki çeşmenin önünde sıra bekleyenler… “Bu su böbrek taşını düşürüyor” tavsiyesiyle kilometrelerce yol yapanlar… Türkiye’de kaynak suyuna duyulan güven, neredeyse nesilden nesile aktarılan bir alışkanlık. Peki ya o suyun içinde gerçekten ne olduğunu bilen kaç kişi var? Türk Böbrek Vakfı’na göre asıl sorun da burada başlıyor. “Doğal” etiketi çoğu zaman güven hissi yaratıyor, ancak her kaynak suyunun içeriği birbirinden farklı. Üstelik yalnızca bakteriler değil, bazı bölgelerde madencilik faaliyetleri nedeniyle ağır metaller de yer altı sularına karışabiliyor. Bir suyun berrak görünmesi ya da yıllardır aynı kaynaktan içiliyor olması ise güvenli olduğu anlamına gelmiyor.
Üstelik “böbrek taşına iyi geliyor” diye önerilen mineralli sular da herkeste aynı sonucu vermiyor. Bazı taş türlerinde fayda sağlayabilen yüksek bikarbonatlı sular, en yaygın görülen kalsiyum oksalat taşlarında aynı etkiyi göstermeyebiliyor. Kısacası, bir kişiye iyi gelen su başka biri için doğru tercih olmayabiliyor. Vakıf, özellikle kronik böbrek hastaları, diyaliz tedavisi gören bireyler ve yüksek tansiyon hastalarının su seçiminde kulaktan dolma tavsiyeler yerine hekim önerisini esas alması gerektiğini hatırlatıyor. Böbrek sağlığını koruyan en güçlü alışkanlığın ise “mucizevi” olduğu söylenen bir suyu aramak değil, güvenilir ve yeterli miktarda su tüketmek olduğu vurgulanıyor.
Ya Sonra?
Belki de asıl mesele hangi suyun şifalı olduğu değil, neden hâlâ “şifa”yı bir kaynağın içinde aradığımız. Çünkü sağlıklı yaşam pazarı büyüdükçe, “doğal” kelimesi de giderek daha güçlü bir pazarlama aracına dönüşüyor. Oysa bazen en güvenli seçim, en uzak dağdaki kaynak değil; içeriği analiz edilmiş, güvenliği doğrulanmış bir bardak su olabiliyor.
